Jechali żywi pokłonić się martwym,
Leżącym w ziemi rosyjskiej dali,
Jechali z sercami pełnymi żalu,
Bólu pamięci; nie dojechali.
Ta Ziemia Katyńska nam nieprzychylna
Stale żąda ofiary polskiej krwi.
Cóż tragicznego w naszym wspólnym losie -
Synów Lecha i Rusa - od lat tkwi?
Coś zmienić trzeba w naszym wspólnym losie,
By w przyszłość móc pójść z wzniesionym czołem.
Stańmy w Ziemi Lecha wraz, już w tej chwili
Zgodnym, przyjaznym, nas Słowian kołem.
Zawieśmy spory i czcze ujadanie,
Bo czas drogi, by go marnotrawić
Odrzućmy wreszcie nasze stare kwasy
Nasze przyjaźnie rychło poprawić!
